Pir Sultan Abdal Şiirleri

Yağmur yağar, yeller eser,
Mezarı başına yıkar.
Seksen bin canavar sıkar,
Hiçbirine vuramazsın.
 
Gel bu öğüdü al benden,
Yarın fırsat gider elden.
Hak saklasın cehennemden,
Karanlıktır çıkamazsın.
 
Yer pamuk olur atılır,
Cümle deryalar katılır.
Dilin damağın tutulur,
Doğru cevap veremezsin.
 
Pir Sultan'ım der ki: Deli,
Elden koymaz doğru yolu.
Ne yanarsın dünya malı,
Birin alıp gidemezsin.
 
Be sevdiğim seni benden ayıran,
Din iman bulmaya diyelim Allah.
Şu sinemi aşk oduna dağlayan,
Bekası olmayan diyelim Allah.
 
Bir münafık sebep oldu bu işe,
Umarım başına hem taşlar düşe.
Kör yılanlar vura cesedi şişe,
Eriye döküle diyelim Allah.
 
O da benim gibi yana kuruya,
Kısmeti tükene, başı çürüye.
Seyit Vakkas bir ok vura devire,
Cennet'e girmeye diyelim Allah.
 
Allah onu bin bir belaya ata,
Kısmeti tükene, vadesi yete.
Yetmiş, seksen sene döşekte yata,
Yata da kalkmaya diyelim Allah.
 
Pir Sultan Abdal'ım, almadım hızaz,
O kelp rakip bize eyledi garaz.
Başka dertten gayrı bin kantar maraz,
Gire de çıkmaya diyelim Allah.
 
Be yarenler, be kardaşlar,
Gör n'eyledi zaman bizi?
Gözüm yaşını akıttı,
Sel eyledi zaman bizi.
 
Can nice ayrılır tenden,
Ten nice ayrılır candan.
Ayak ayak nerdübandan,
İn eyledi zaman bizi.
 
Gelin gidelim Zecril'e,
Can kurban olsun asile.
Bir halden bilmez cahile,
Kul eyledi zaman bizi.
 
Kimi baydır, kimi fakir,
Yaradan Mevla'ya şükür.
Ne akıl kodu, ne fikir,
Del'eyledi zaman bizi.
 
Pir Sultan'ım döne döne,
Dolu içtim kana kana.
Şu yerde kim yana yana,
Dul eyledi zaman bizi.
 
Sar'öküzü benden sual sorarlar,
Ben bilemem, bilenlere sorayım.
Şu dünyayı uçtan uca ararlar,
Ben bilemem, bilenlere sorayım.
 
Dünyayı üstüne kurdu hu deyü,
Öküzün başının altı su deyü.
Şu dünyanın damızlığı ne deyü?
Ben bilemem, bilenlere sorayım.
 
Hindistan'a indi öküzün dili,
Kabe'yi sırtında getürür beli.
Evveli Muhammet, ahiri Ali,
Ben bilemem, bilenlere sorayım.
 
Kuyruğunu gördüm Yemen ilinde,
Nurdan taç başında, kemer belinde,
Muhammet kalbinde, Ali dilinde,
Ben bilemem, bilenlere sorayım.
 
Mağripten maşrıka dünyanın ucu,
Sarraf olan bilir altını, tuncu.
Yalan imiş şu dünyanın sonucu,
Ben bilemem, bilenlere sorayım.
 
Gün doğunca boynuzuna nur düşer,
Bir yandan doğar da, bir yandan aşar.
Çiftçisi kim imiş, çifte kim koşar?
Ben bilemem, bilenlere sorayım.
 
Geri
Üst